‏نمایش پست‌ها با برچسب حقوق بشر. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب حقوق بشر. نمایش همه پست‌ها

۲۸ خرداد ۱۳۸۸

نفت نبايد مهمتر از حقوق بشر باشد

۱۳۸۸/۰۳/۲۸

واتسلاو هاول: نباید نفت را به حقوق مردم ایران ترجیح داد


گلناز اسفندياری، رادیو فردا

واتسلاو هاول، رئيس جمهوری پيشين جمهوری چک هنوز هم به شکل فعالی از حقوق بشر و دمکراسی در سراسر جهان حمايت می کند، از بلاروس گرفته تا برمه. آقای هاول در گفت‌وگویی با راديو اروپای آزاد- راديو آزادی در مورد بحران سياسی پس از انتخابات ايران می‌گوید امیدوار است که کشتاری اتفاق نیفتد. ‌

آقای هاول از قول شما نقل شده که انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد به مقام رياست جمهوری را نگران کننده می دانيد. چرا؟

واتسلاو هاول: شناخت من از او بر مبنای بيانات و سخنرانی‌های اوست که در رسانه‌ها منعکس شده‌اند.البته من به هنگام اين سخنرانی‌ها در محل نبوده‌ام. اما آن‌ها بيانات خطرناکی بودند و من به خوبی نگرانی ايجاد شده تحت تاثير اين چنين سخنانی را درک می‌کنم.

البته بايد اين نکته را اضافه کنم که از نظر من بين فرهنگ‌ها، اديان و يا تمدن‌های گوناگون هيچگونه کشمکشی وجود ندارد. آنچه که من می‌بينم سماجت و تعصب‌های افراد است. اين گونه تعصب‌ها در دنيای مدرن امروزی که دسترسی به انواع ابزارهای ويرانگر- از جمله سلاح هسته‌ای- ميسر است هزاران بار از تعصبات قرون وسطی و يا دوران‌های گذشته خطرناک‌تر است. به همين خاطر است که به اعتقاد من نگرانی در مورد احمدی نژاد به حق است.

مطمئن ام که شما تظاهرات اعتراضی روزهای اخير در تهران و شهرهای ديگر را دنبال می‌کنيد. بسياری در ايران معتقدند که در رای گيری تقلب‌های بزرگی صورت گرفته است. قضاوت شما چيست؟


مسلما من در موقعيتی نيستم که موضوع تقلب را تشخيص دهم. اما امکان دارد چنين بوده باشد. چنين مسايلی بعيد نيست. من فقط می‌توانم با معترضين همدلی کنم و اميدوار باشم که کشتاری اتفاق نيافتد.

به نظر شما جامعه جهانی و به خصوص غرب در اين مورد بايد چگونه واکنش نشان دهد؟

من قصد توطئه ندارم. اما مسلما راه‌های متعددی برای منزوی کردن اين رژيم وجود دارد، به عنوان مثال از طريق اعمال تحريم‌های گوناگون. اين مجازات‌ها بايد به دقت سنجيده شوند که عليه مردم نباشد بلکه اين نوع حکومت را هدف بگيرند.

و در عين حال اعلام همبستگی با فعالان حقوق بشر، دانشجويان و سايرين بسيار مهم است. در مجموع بگويم که نفت نبايد مهمتر از حقوق بشر باشد.

شما در ايران شناخته شده هستيد و از سوی بسياری مورد احتراميد. مستقيما به مردم ايران چه خواهيد گفت؟

من خواهم گفت که با آنها احساس همدلی دارم، برای آنها آرزوی موفقيت می کنم و به آنها توصيه می کنم که اگر باوجود تمام تلاش‌ها فورا به موفقيت نرسيدند دچار نااميدی نشوند.

مبارزه‌های جاری آنها به نوبه خود مهم هستند چون همواره و هرگونه تلاشی برای اهداف خوب يک ارزش والا است. اين مبارزه‌ها ممکن است در آينده نقش و تاثير خود را نشان دهد، خدا می داند که چطور و در چه زمانی. اما نمی‌توان برای آن زمان مشخصی تعيين کرد. حداقل در تجربه ما- چکسلواکی- که چنين بود.


اجتماع ده‌ها هزار سیاهپوش در میدان توپخانه در «سوگ» کشته‌شدگان
آلبوم عکس، تجمع روز پنجشنبه معترضان به نتیجه انتخابات در تهران

۲۹ اسفند ۱۳۸۷

تشدید فشار بر نشر اینترنتی در ایران

برابر گزارش روزنامه ایران ارگان رسمی دولت جهموری اسلامی، «مرکز بررسی جرائم سازمان یافته اینترنتی»، وابسته به سپاه پاسداران ، ۱۸ نفر را به اتهام انتشار نوشته و تصاویر ضد امنیت و ضد دینی و عفت عمومی بازداشت کرده است.

همین مرکز، در اطلاعیه خود می‌گوید که افراد بازداشت شده از حمایت سرویس‌های اطلاعاتی کشورهای بیگانه برخوردار بودند و قصد داشتند دشمن را در اجرای برنامه براندازی نرم در ایران یاری دهند.

در این رابطه دکتر حسین باقرزاده ، تحلیلگر سیاسی در لندن در گفت‌وگو با رادیو فردا به این پرسش پاسخ می‌دهد که بازداشت این افراد را از سوی سپاه پاسداران چگونه ارزیابی می‌کند؟
ادامه مطلب در سایت رادیو فردا


۲۸ اسفند ۱۳۸۷

مرگ یک وبلاگ نویس در زندان اوین

اطلاعيه های مطبوعاتی


تاسف عمیق گزارشگران بدون مرز از مرگ وبلاگ نویس جوان امیدرضا میر صیافی در زندان

ما مقامات رسمي جمهوری اسلامي ايران را به دليل اول دستگيری خودسرانه اين وبلاگ نویس و سپس عدم کمک رساني پزشکي مناسب، مسئول مرگ امید رضا میرصیافی مي دانيم. مرگ غم انگيز امید رضا میرصیافی نشان مي دهد که رژيم ايران يکي از بدترين حکومت های جهان برای روزنامه نگاران و وب نگاران است. ما خواهان تشکیل کمیسیون مستقلی برای روشن کردن علل و چگونگی مرگ این وبلاگ نویس جوان هستیم

گزارشگران بدون مرز با تاسف و تاثر از مرگ وبلاگ نویس جوان امید رضا میرصیافی خواهان بررسی و تحقیق فوری در باره چگونگی مرگ این وبلاگ است.

گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می‌کند " ما مقامات رسمي جمهوری اسلامي ايران را به دليل اول دستگيری خودسرانه اين وبلاگ نویس و سپس عدم کمک رساني پزشکي مناسب، مسئول مرگ امید رضا میرصیافی مي دانيم. مرگ غم انگيز امید رضا میرصیافی نشان مي دهد که رژيم ايران يکي از بدترين حکومت های جهان برای روزنامه نگاران و وب نگاران است. ما خواهان تشکیل کمیسیون مستقلی برای روشن کردن علل و چگونگی مرگ این وبلاگ نویس جوان هستیم ."

محمد علی دادخواه وکیل این وبلاگ‌نویس در حالی که شدیدا متاثر بود به گزارشگران بدون مرز اعلام کرده است که : " از طریق پزشک زندانی حسام فیروزی ازمرگ موکل خود مطلع شده است. وبلاگ نویس جوان در اثر شرایط بازداشت افسرده شده بود. بنا بر گفته پزشک زندانی مرگ امید رضا میرصیافی " صد در صد در اثر عدم مراقبت های لازم بوده است." این وبلاگ نویس با عدم موافقت مسئولان قضایی با مرخصی اش از دو روز پیش شدیدا ازرده شده بود.

در تاریخ ١٩ بهمن، امید رضا میرصیافی وبلاگ نویس به شعبه ١٥ دادگاه انقلاب تهران احضار و و زنداني شد. وی در تاریخ سوم اردیبهشت سال جاری نیز بازداشت و ٤١ روز بعد با سپردن وثیقه ١٠٠ میلیون تومانی آزاد شده بود. در تاریخ ١٢ آبان در شعبه پانزده دادگاه انقلاب اسلامی تهران محاکمه و با استناد به مواد ٥٠٠ و ٥١٤ قانون مجازات اسلامی برای " فعالیت تبلیغی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران " به شش ماه زندان و برای " توهین به توهین به آیت اله خمینی و آیت اله خامنه‌ای" به دوسال زندان محکوم شد.

بیشترین مقالات "روزنگار" وبلاگ امید رضا میرصیافی ( که قابل دسترسی نیست http://rooznegaar.blogfa.com ) به موسیقی و فرهنگ اختصاص داشت. وی به گزارشگران بدون مرز اعلام کرد بود که وبلاگ نویس فرهنگی است نه سیاسی نویس، "در مجموع مقالات منتشر شده من دو یا سه مقاله طنز و یا سیاسی است. من در نوشته هایم قصد توهین به هیچ کس را نداشتم"

چند روز پیش از بازداشت امید رضا در ایملی به گزارشگران بدون مرز نوشته بود " ...خیلی نگران هستم. بحث از دو سال و نیم زندان نیست بلکه بحث بر سر به هدر رفتن عمرم است و اینکه پس از زندان دیگر روحیه و رمقی ندارم چون آدم حساس و احساساتی هستم و هرگز دنبال این نبوده ام تا با رفتن به زندان و درست کردن پرونده و ایجاد هیاهو از خودم قهرمان بسازم (....) فقط آرزو دارم زندگی ام به روال عادی بازگردد و بتوانم ادامه تحصیل و کار دهم و به همان فعالیت های فرهنگی و هنری خودم بپردازم .

به امید آن روز و

به امید دیدار

با مهر فراوان

امید رضا میرصیافی"

۱۸ دی ۱۳۸۷

من نگران عبادی هستم

نامه به بان کی ‌مون، دبیرکل سازمان ملل
متن نامه
چنانچه مایل به افزودن نام خود به لیست امضاء کنندگان هستید لطفا به آدرس bhoghoogh@yahoo.de ایمیل بفرستید. لیست روز دوشنبه ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹ (۲۳ دیماه ۱۳۸۷) بسته شده و نامه همراه با اسامی امضاء کنندگان برای گیرندگان ارسال می‌شود. برای مشارکت در ادامه تلاش‌ها برای دفاع از خانم عبادی و بازگشایی دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، از جمله برای رسانیدن این نامه بدست و جلب حمایت اعضای پارلمان، روزنامه نگاران، فعالان حقوق بشر و دیگران در کشوری که اقامت دارید، نیز می‌توانید با ایمیل آدرس فوق تماس بگیرید.

برنده نوبل صلح ۱۹۹۷: من نگران عبادی هستم

گلناز اسفندياری، رادیو فردا

ایران روز دوشنبه پنجم ژانویه گفت در مورد امنیت شیرین عبادی نیازی به نگرانی جامعه بین‌المللی نیست و حکومت ایران امنیت خانم عبادی را مثل هر شهروند دیگری تامین خواهد کرد.

حسن قشقاوی سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز گفت اگر خانم عبادی درخواست کند اقدامات لازم برای حفاظت از وی انجام خواهد شد.

این اظهار نظرهای مقام‌های ایرانی هم‌زمان است با افزایش نگرانی‌های گسترده در مورد امنیت خانم عبادی؛ دلیل بروز این نگرانی‌ها چند حادثه، از جمله بستن مرکز فعالیت‌های وی در تهران و تظاهرات یک گروه تندرو در مقابل منزل او بود که خانم عبادی را متهم کردند که در جریان بحران غزه، از اسرائیل جانبداری می‌کند.

در روزهای اخیر بان کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد، مقام‌های اتحادیه اروپا و شماری از نهادهای مدافع حقوق بشر، از دولت ایران خواسته‌اند تا امنیت شیرین عبادی را تضمین کند.

خانم جودی ویلیامز، برنده جایزه صلح نوبل سال ۱۹۹۷ میلادی که همراه با شیرین عبادی و چند زن دیگر ِ برنده جایزه نوبل، انجمن زنان نوبل را در سال ۲۰۰۶ تشکیل داده‌اند، در گفت‌وگویی با رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی می‌گوید که هنوز هم نگران سرنوشت همکار ایرانی خود است.


رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی: دولت ایران می‌گوید نیازی به نگرانی جامعه بین‌المللی در مورد سرنوشت شیرین عبادی نیست و دولت از وی مثل هر شهروند ایرانی دیگر محافظت خواهد کرد. خانم ویلیامز واکنش شما به این اظهار نظر چیست؟ آيا نگرانی شما را برطرف می‌کند؟

جودی ویلیامز: آرزویم این بود که نگرانی ما رفع شود ولی این‌طور نیست. اکنون مدت‌هاست که شیرین عبادی تحت فشار مداوم است. این فشارها ابتدا از رسانه‌ها آغاز شد و روز ۲۱ دسامبر هم مرکز کانون مدافعان حقوق بشر بسته شد. بعد هم در روز ۲۹ دسامبر به دفتر وکالت وی ریختند و اسناد و کامپیوترهای وی را بردند.

همین اواخر شاهد آن بودیم که حدود ۱۵۰ نفر در مقابل خانه او علیه وی شعار دادند. با توجه به این موارد فکر می‌کنم همه ما دلیل کافی برای نگرانی داریم.


دولت ایران می‌گوید که بستن دفتر شیرین عبادی یک موضوع حقوقی است و تظاهرات در مقابل منزل وی نیز حادثه مهمی نبوده است. اما شما و دیگران -از جمله خود خانم عبادی- معتقدید که دلیل تمام این فشارها و اقدام‌ها، فعالیت‌های ایشان در زمینه دفاع از حقوق بشر است. به اعتقاد شما چرا اعمال فشار بر خانم عبادی اکنون تشدید شده است؟

چون آن‌ها [حکومت ایران و گروههای تندرو] علاقه‌ای به حقوق بشر ندارند. ما طی چند ماه اخیر شاهد افزایش این اقدام‌ها علیه خانم عبادی هستیم. اما اگر به روند برخورد حکومت ایران با مدافعان حقوق بشر نگاه کنیم، می‌بینیم که پرونده درخشانی ندارد. بنابراین به سختی می توان وعده ها و حرفهای آنها در مورد حفاظت از جان شیرین عبادی را باور کرد. حکومت ایران قبلا وی را بازداشت کرده است و حوادثی که در ماه‌های اخیر شاهد آن هستیم خیلی شبیه به اقداماتی است که پیشتر، قبل از بازداشت وی [نزدیک به چهار سال پیش-رادیو فردا] روی داد. نگرانی ما این است که حکومت ایران در حال زمینه‌چینی و پرونده‌سازی برای بازداشت مجدد خانم عبادی است.

دولت ایران برای جلوگیری از وقوع هر حادثه‌ای برای خانم عبادی چه اقداماتی باید انجام دهد؟ و در سطح بین‌المللی چه کارهای دیگری می‌توان انجام داد؟ تا کنون سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و مجامع و گروه‌های دیگری نیز خواستار تامین امنیت وی شده اند.

به عنوان مثال وقتی‌که ۱۵۰ نفر دفتر کار و منزل وی را محاصره کردند، خانم عبادی به سرعت با پليس تماس گرفت. اما نیروهای پلیس پس از حضور در محل برای مدتی طولانی هیچ کاری نکردند و به این گروه اجازه دادند که به فریاد کشیدن خود ادامه دهد.

قاعدتا اگر هدف حفاظت از خانم عبادی باشد، پلیس باید به سرعت دخالت کرده و این افراد را متفرق کند. به نظر من حکومت ایران باید نشان دهد که در حفاظت از خانم عبادی جدی است نه این‌که به جامعه بین المللی این‌طور جلوه دهد ولی در عمل، کاری نکند.

من از تمام کسانی که به حقوق بشراعتقاد دارند می‌خواهم که از مدافعان حقوق بشر دفاع کنند. شیرین عبادی و افراد دیگر نظیر وی، زندگی خود را برای این هدف [دفاع از حقوق بشر] به خطر می‌اندازند.

هر کسی که به صحبت‌های من گوش می‌دهد و می‌تواند نامه‌ای به حکومت ایران بنویسد، باید خواستار حفاظت از شیرین عبادی شود. هر کدام از ما با برداشتن یک گام می‌توانیم جهان را به مکانی بهتر از این که هست بدل کنیم.

به نظر شما شیرین عبادی و سایر فعالان حقوق بشر چگونه باید به افزایش فشارها و تهدیدهای امنیتی بر خود واکنش نشان دهند؟

آرزوی من این بود که آنها مجبور نبودند در این شرایط سخت فعالیت کنند، ولی متاسفانه این تنها راهی است که برای آن‌ها باقی مانده است و به همین خاطر من برای آنها احترام ویژه ای قائل هستم.

خانم عبادی با وجود تشدید فشارها و تهدید شدن به مرگ، به فعالیت خود ادامه می‌دهد. تمام هم‌کاران وی به فعالیت‌های خود در دفاع از حقوق مدنی مردم و حقوق بشر ادامه می‌دهند ، به حمایت از زندانیان و ناراضیان سیاسی و دفاع از افراد بی‌دفاع ادامه می‌دهند. همه این کارها در شرایطی انجام می‌شود که خود این فعالین بشدت تحت فشار هستند. این فعالین به موازین جهانی حقوق بشر و به فعالیت‌هایی که در این راستا در ایران انجام می‌دهند عمیقا معتقدند. به نظر من آنها انسان‌های با شهامتی هستند.

در سال ۲۰۰۷ شما و شیرین عبادی از دولت جورج بوش خواستید تا گفت‌وگوهای سازنده‌ای را با حکومت ایران آغاز کند. آیا قصد دارید که این خواست خود را با باراک اوباما رئیس جمهور جدید آمریکا نیز در میان بگذارید؟

  • «به نظر من حکومت ایران باید نشان دهد که در حفاظت از خانم عبادی جدی است نه این‌که به جامعه بین المللی این‌طور جلوه دهد ولی در عمل، کاری نکند.»

جودی ویلیامز

بله قطعا، من فکر نمی‌کنم که از طریق منزوی کردن بتوان به چیزی رسید. به اعتقاد من حکومت‌ها، شهروندان و همه باید در تماس و گفت‌وگو باشند. وقتی‌که گروهی در انزوا قرار بگیرد ایجاد فضای رعب و وحشت ساده تر خواهد بود و این همان کاری است که حکومت ایران انجام می دهد؛ یعنی منزوی کردن مردم ایران در داخل کشور و یا منزوی کردن یکی از مدافعان حقوق بشر.

چند هفته قبل از آغاز دور جدید اعمال فشارها بر شیرین عبادی وی قصد داشت برای دریافت یک جایزه حقوق بشر به خارج سفر کند. اما حکومت [ایران] پاسپورت وی را ضبط کرد و به وی اجازه خروج از کشور را ندادند. وقتی‌که مردم کشوری در انزوا قرار بگیرند، ایجاد فضای رعب و وحشت ساده خواهد بود. بله به نظر من دولت باراک اوباما باید با حکومت ایران وارد گفت‌وگوهای مستقیم شود.

در پاسخ به کسانی که می‌گویند «نمی‌توان با حکومت ایران یک گفت‌وگو و تماس منطقی داشت» چه می‌گویید؟ خود شما در این مصاحبه گفتید که حکومت ایران ناقض حقوق بشر است.

همین نکته را هم می‌شد در مورد اتحاد شوروی سابق عنوان کرد، اما در آن مورد تماس و گفت‌وگوهای مستقیم وجود داشت. میخائیل گورباچف فضای آن کشور را باز کرد و وضعیت متحول شد. این تماس‌ها و تغییرات در شرایطی صورت گرفت که اتحاد شوروی نیز پرونده بدی در مورد حقوق بشر داشت.

بهترین راه تاثیرگذاری، تماس مستقیم است و نه انزوا و منزوی ساختن.

۳۰ مهر ۱۳۸۷

انتقاد از وضع حقوق بشر در ایران

U.N. concerns on Iran human rights

انتقاد دبیرکل سازمان ملل از وضع حقوق بشر در ایران

بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد از پیشینه حقوق بشر ایران انتقاد کرده و گفته است در این مورد نگرانی های زیادی دارد که دامنه آن از افزایش موارد مجازات اعدام گرفته تا تعقیب و آزار اقلیت های دینی و سرکوب حقوق زنان است.

بان کی مون گفته است طی ماه های اخیر، تعداد اعدام ها در ایران به ناگهان افزایش پیدا کرده است. مقام های ایرانی می گویند این اعدام ها بخشی از تلاش های مربوط به مبارزه با قاچاق مواد مخدر بوده است.

در تاریخ بیست و هفتم ماه ژوئیه سال جاری، 29 نفر در ایران اعدام شدند.

رییس قوه قضائیه ایران خواستار توقف اعدام افراد زیر 18 سال شده و آقای بان از این اقدام ایران استقبال کرد اما در عین حال خاطرنشان ساخت که همچنان تعداد زیادی از این افراد اعدام می شوند.

در گزارش دبیر کل سازمان ملل به سرکوب جنبش زنان ایران طی یک سال گذشته نیز پرداخته و گفته شده که زنان به طور مکرر برای استفاده از روسری های خیلی آزاد و لباس های خیلی تنگ دستگیر می شوند.

گزارش های مربوط به خشونت علیه بهائیان نیز افزایش یافته است. محل زندگی و کسب اعضای جامعه بهایی ایران هدف قرار گرفته است.

بان کی مون گفته است قطع اعضای بدن و مجازات های بدنی که برای جرائم، مجازات اسلامی تلقی می شود، باعث نگرانی جدی است.

وی همچنین به گزارش هایی در مورد شلاق زدن همجنس گرایان و تهدید آنها به اعدام اشاره کرده است.

آقای بان از طرح هایی که مجلس ایران برای اعطای حقوق بیشتر به زنان در دست بررسی دارد، استقبال کرده و طرح مربوط به ایجاد دادگاه های ویژه اطفال را یک تحول مثبت خوانده است.

اما دبیرکل سازمان ملل گفته است که در مجموع، وضعیت حقوق بشر در ایران نگران کننده است.

در همین رابطه:

انتقاد بان کی‌مون از وضعیت حقوق بشر در ایران

رادیو زمانه

• درخواست دیده‌بان حقوق بشر برای توقف اعدام نوجوانان
• نگرانی اروپا از «وخامت اوضاع حقوق بشر در ایران»
• نگرانی سه سازمان از وضع حقوق بشر در ایران

محمود احمدی نژاد نقض حقوق بشر
دولت احمدی‌نژاد و مجلس هفتم در معرض فشار


نشان دیده بان حقوق بشر حقوق بشر
"ایران - قوانین مبهم و سرکوب مخالفان"

۹ مرداد ۱۳۸۷

نقض حقوق کردها در ایران

انتقاد عفو بین الملل از نقض حقوق کردها در ایران

سازمان عفو بین الملل می گوید زنان کرد با تبعیضی مضاعف روبرو هستند
عفو بین الملل، سازمان حامی حقوق بشر مستقر در لندن اعلام کرده دولت ایران در جلوگیری از تبعیض و نقض حقوق اقلیت کرد ایران به ویژه زنان كوتاهی می كند.
این سازمان در گزارش تازه خود از افزایش سرکوب کردهای ایرانی به ویژه فعالان حقوق بشر کرد ابراز نگرانی کرده است.
حدود 12 میلیون کرد در ایران زندگی می کنند که حدود 15 درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند.
سازمان عفو بین الملل می گوید اقلیت کرد در ایران از نقض حقوق اجتماعی، سیاسی و فرهنگی خود در رنجند، مناطق کرد نشین از لحاظ اقتصادی نادیده گرفته می شوند و در استخدام آن ها نیز تبعیض وجود دارد.
براساس این گزارش کردهای ایران اجازه انتخاب برخی نام های کردی را برای کودکان خود ندارند.
این گزارش می افزاید زنان کرد با تبعیضی مضاعف روبرو هستند چرا که جامعه کرد قواعد اجتماعی سخت گیرانه ای دارد. بر اساس این گزارش این تبعیض زمانی بدتر می شود که دولت تلاشی برای حمایت از حقوق این زنان نمی کند.
دروری دایک از سازمان عفو بین الملل به بی بی سی گفت: " زنان کرد با مشکل ازدواج اجباری و یا در سنین پایین مواجهند، قتل های ناموسی در میان مناطق کردنشین رایج است و اغلب شاهد موارد ناراحت کننده ای چون خودکشی هستیم."
به گفته آقای دایک، "دختران کرد و در مواردی زنان برای رهایی از رنجی که می برند خودسوزی می کنند و سنت حاکم بر منطقه باعث می شود که دولت نتواند با این مسئله برخورد کند."
سازمان عفو بین الملل می گوید تبعیض ریشه دار در میان کردهای ایرانی باعث ظهور نسلی از فعالانی شده که خواستار حمایت از حقوق دیگرانند.
به گفته این سازمان فعالان حامی حقوق بشر کرد، روزنامه نگاران و فعالان سیاسی یا اجتماعی با بازداشت های خودسرانه و محاکمه روبرو هستند و برخی حتی با طی این روند به زندان محکوم شده اند و یا بعد از محاکمه ای ناعادلانه حکم اعدام دریافت کرده اند.

Iran: Human rights abuses against the Kurdish minority
Download: HTML PDF
Index Number: MDE 13/088/2008
Date Published: 30 July 2008
Categories: Iran

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۷

درخواست مهدی کاظمی در انگلستان پذیرفته شد

همجنسگرای ایرانی موفق به گرفتن پناهندگی شد

دولت بریتانیا با صرف نظر از تصمیم قبلی خود برای اخراج یک جوان همجنسگرای ایرانی که می گفت اگر به ایران مسترد شود با خطر اعدام روبروست، به او مجوز اقامت داده است.

مهدی کاظمی، 19 ساله، در سال 2005 به بریتانیا آمد تا انگلیسی بخواند اما باخبر شد که معشوقش به جرم همخوابگی با یک مرد در ایران اعدام شده است.

جکی اسمیت، وزیر کشور بریتانیا، پس از آنکه تقاضانامه اولیه آقای کاظمی برای پناهندگی رد شد با بازبینی پرونده موافقت کرد.

سازمان مرزی بریتانیا اکنون پس از مرور پرونده می گوید به مهدی کاظمی پناهندگی خواهد داد.

یک سخنگو گفت: "سازمان مرزی بریتانیا هر پرونده را براساس جزئیات فردی آن بررسی می کند و همچنان به کسانی که واقعا نیازمند مصونیت هستند پناهندگی خواهد داد."

"ما پرونده هایی را که شرایط آنها عوض شده باشد تحت نظر داریم و تصمیم بر این شده که آقای کاظمی به دلیل واقعیت های ویژه این مورد، باید اجازه داشته باشد در بریتانیا بماند."

سیمون هیوز نماینده لیبرال دموکرات در پارلمان که مبارزه برای دریافت پناهندگی برای مهدی کاظمی را هدایت می کرد گفت: "مثل مهدی و خانواده اش در بریتانیا، من هم از شنیدن تصمیم وزارت کشور برای دادن اجازه اقدامت به او در این کشور خوشحالم. این خبری خیلی خوب برای یک مرد خیلی خوب است."

"همانگونه که در 18 ماه گذشته استدلال کرده ام، وزارت کشور نباید همجنسگرایان مرد و زد را به کشورهایی که در آنها در خطر تعقیب، شکنجه و اعدام خواهند بود بازپس بفرستد."

فعالان حقوق بشر معتقدند که بیش از چهار هزار مرد و زن همجنسگرا از زمان انقلاب اسلامی 1979 تاکنون در ایران اعدام شده اند.

آقای کاظمی پس از آنکه بریتانیا درخواست پناهندگی او را در سال گذشته رد کرد به هلند گریخت، اما دادگاهی در هلند حکم داد او نمی تواند در آنجا درخواست پناهندگی کند.

پس از آنکه او به بریتانیا مسترد شد جکی اسمیت گفت پرونده کاظمی مورد بازبینی قرار خواهد گرفت.

تغيير موضع هلند در مورد ايرانيان همجنسگرا18 اکتبر، 2006 | ايران